Yatılı İlköğretim Okulu’ndan mezun olan öğrenciler okullarında bir kez daha buluştular. Geçtiğimiz hafta Cumartesi günü gerçekleşen buluşmaya öğrencilerin yanı sıra, aileleri, çocukları ve öğretmenleri de katıldılar.

YİBO okul bahçesinde toplanan ve ülkemizin bir çok yerinden gelen mezunları Okul müdürü Uğur Atılgan karşıladı. YİBO Okul Müdürü gelen misafirlere kısa bir konuşma yaptı. Konuşmasında  Atılgan; “Sizleri burada görmek bizleri çok mutlu etti. Hepinizin bir çok anısı bulunan okulumuzdan mezun olmanıza rağmen unutmadınız. Sizler bizim misafirlerimizsiniz? diyerek duygularını ifade etti.
 
Okul müdürünün kısa konuşmasından sonra, okul mezunu Rumi Kalkan konuşmasında “Sizleri burada toplamaktan mutlu oluyoruz. Bu mutlu anımızda bizleri yalnız bırakmayan öğretmenlerimize, çalışanlara da  çok teşekkür ederim? dedi.

Kalkan, mezun olan arkadaşlarımıza ulaşabilmek için, okul müdürümüzden, sanal ortamdan, hatta SKG’nu arayarak arkadaşlarının adreslerine ulaşmayı başardıklarını anlattı.

YİBO da okuduğu dönemde okul başkanlığı yapan, Ramazan Ateş de duygu yüklü bir konuşma yaptı. Ateş  “Hepimiz okulu olmayan köylerden, toprak damlı evlerden geldik. Buraya geldiğimizde üzerimizde giysilerimiz, ayağımızda ayakkabılarımız yoktu. Yoksul ailelerin çocuklarıydık.

Yaşamımızda ilk defa köyümüzün dışına çıkmıştık. İlk defa bir şehir, bir okul görmüştük. Bununla beraber elektrik, banyo, sabun, kalem, defter, kitap gibi nice şeylerle ilk kez  karşılaşmıştık. Bizim için bunlar büyük ve anlatılmaz şeylerdi.

Yılda iki defa tatile köyümüze giderdik. Ailemizi, annemizi özlerdik. Köy yaşamının ağır koşullarında rahmetli anam, sevmeye, kucaklamaya zamanı olmazdı. Gelir gelmez kuzularımızı otlatmaya götürürdüm.

Okulumuz öyle miydi? Ailemizden görmediğimiz sevgiyi, saygıyı öğretmenlerimizden, okulumuzdaki çalışanlardan görürdük. Arkadaşlarım kardeşlerimden daha yakın oldu. Birimize bir şey olsa, hemen yardım eder sorunumuzu çözerdik.Okulumuzun bizlere göstermiş olduğu sevgi, saygı bizleri bu günlere getirdi? dedi.

Okul Başkanı Ramazan Ateş’in konuşmasından sonra, buluşmaya gelen öğretmen, çalışanlar ve öğrenciler duygularını paylaştılar.

Yusuf Güler: Ankara Çubuk’tan okumaya geldim. Köyümüzde okul yoktu. YİBO’ya gelerek okuma imkanım oldu. İlk ve ortaokulu burada okudum. 1978 yılında mezun oldum. YİBO benim herşeyimdi. Burayı öğretmenimi, arkadaşlarımı unutamıyorum.

İbrahim Sözen: (Kederli Mah.) Köyümüz ?ereflikoçhisar’a bağlıydı. Köyümüzden göç ettiğimde YİBO’da hizmetli olarak  çalışmaya başladım. Emekli olana kadar çalıştım. 1050 öğrencimiz vardı. Okul idaresi öğretmeni ile 153 personeldik. Bütün gün bir arada olurduk. Bir aileydik. Herşeyimizi paylaşır, bir dayanışmamız vardı. Ülkenin dört bir yanından okulumuza öğrenciler gelirdi. Çorum’dan, Malatya’ya, Aksaray, Muş, Van, Kırşehir, Konya, Kırıkkale gibi bir çok ilden öğrencimiz vardı. Öğretmen, İdareci ve öğrenci bir arada, dayanışma ve birlik içindeydik. Ben o yıllarımı arıyorum. Bir sevgi, saygı, dostluk vardı.

Abdullah Ünver: Aksaray, Ağaçören-Yenice Köyünden 1970 yılında okula başladım. 1978 yılında mezun oldum. Köyümüzde okul yoktu. Köyümüz ?ereflikoçhisar’a bağlıydı. YİBO’ya kayıt yaptırdım. İlk defa köyümden ayrıldım. Burada elektrik, su, banyo, sabun, ayakkabı, otomobil gördüm. Bunlar benim yaşamımda büyük bir değişikliklerdi. Okulumuz ailemizdi. Yılda iki defa ailemizi görüyorduk. Okulda öğretmenlerimizle yirmi dört saat beraberdik. Bizler hastalandığımızda en başta öğretmenlerimiz bize bakarlar, kendi çocukları gibi görürlerdi. YİBO olmasaydı Sarıyahşi Kaymakamlık Yazı İşlerinde olamazdım.

Emin Bulut, Rehber Bulut: 1978 yılında YİBO’dan  mezun olduk. Ayaş İlçesine bağlı Yağmur Dede Köyünden okumaya geldik. Köyümüzde okul yoktu. Biz iki kardeş okumak istiyorduk. YİBO sayesinde okuduk. Bizimle beraber köyümüzden elli kişi arkadaş buradan mezun oldu. Ben eczacı oldum. Benim gibi arkadaşlardan; doktor, avukat, öğretmen, memur oldular.
YİBO’ya kardeşimle geldiğimizde altı-yedi yaşlarında geldik. İdarecilerimiz, öğretmenlerimiz, bizim temizliğimizi yapan bayanlar, bizleri çok severlerdi. Öğretmenlerimizle, arkadaşlarımızla her şeyimizi paylaşırdık. Biz bir aileydik.

Rumi Kalkan: Kırıkkale’den YİBO’ya geldiğimde  altı yaşındaydım. 1978 yılında mezun oldum. Emekli subayım. Benimle birlikte üç kardeşim burada okudu. Bu Cumhuriyetin kazanımıydı. YİBO sayesinde okuma imkanımız oldu. Okulumuza, iderecilerimize, öğretmelerimize ve bizlerin bakımını yapanlara çok şeyler borçluyuz. Okulumuzda 1050 öğrenci mevcudumuz vardı. İkili eğitim-öğretim olurdu. Sabah ve öğlenci olmak üzere. Her şey düzenli planlı bir şekilde yapılırdı. Bizi burada tutan şey okul idaresi, öğretmenlerimiz ve arkadaşlarımızdı. Aradan 40 yıl geçmesine rağmen öğretmenlerimizi, arkadaşlarımızı unutmadık. Farklı yerlerde olsak dahi yılda bir defa da olsa bir araya geliyoruz. Bu yıl beşincisini düzenliyoruz. Birlikte olunca hemen, içimizdeki çocuk doğuyor. Çocuklar gibi mutlu oluyoruz.

Alpaslan Pekmezcan: Emekliyim. Ankara’dan okumaya geldim. Bizim dönemimizde okulumuz farklıydı. Okul idaresi, öğretmenler ve öğrencilerle bir arkadaşdık. Bize o yıllarda en iyi eğitimi ve öğretimi verdiler. Muş-Varto depreminde okulumuza misafir öğrenciler gelmişti. Gelen arkadaşlarımızla çok güzel dostluklarımız oldu. Bugün bile dostluklarımız devam ediyor.

Güneş Mutlu: Ben Karşı Köylüyüm. Yaşamımın en güzel yılları burada geçti. Dünyanın en mutlu öğrencileri idik. Bizi koruyan, bizi seven, herşeyimize yardımcı olan öğretmenlerimiz vardı. Arkadaşlarımız ailemizden daha yakındı. Okulumu unutamıyorum.

?erife Ergül: YİBO’da öğretmen olarak çalıştım. Öğretmenliğimin en mutlu yıllarıydı. Okul idaresi öğretmenleri ve öğrencileriyle mutlu bir arada yaşayan bir aileydik. Burası bizim herşeyimizdi. Öğretmenlik yıllarımda YİBO’nun ayrı bir yeri vardı.

Nurten Temizkan: İlkokul-ortaokulu burada okudum. Okuluma  hep gelmek istemişimdir, ancak şimdi gelebildim. Birlikte okuduğumuz arkadaşları, öğretmenlerimizi bir arada görmek beni mutlu etti. Beni öğrencilik yıllarıma götürdü. O yıllar dünyanın en mutlu öğrencileriydik. Okulumuz çok değişmiş, doğayla iç içeydi.

Nevzat Koçak: ?ereflikoçhisarlıyım. Köyümüzde okul olmadığı için burada okudum. 1982-83 yılında mezun oldum. O yıllarda bizlere en güzel eğitimi verdi öğretmenlerimiz. Arkadaşlarımızla bir kardeş gibiydik. ?u an ben YİBO’da elektrik teknisyeni olarak çalışıyorum. Okulumdan hiç ayrılmadım. Bizim okuduğumuz yıllardaki heyecanı şimdi göremiyorum.

İbrahim Başhüyük: Aksaray, Ağaçören İlçesi Çatalçeşme Köyünden  geldim. O yıllarada ?ereflikoçhisar’a bağlıydık. 1970 yılında mezun oldum. YİBO olmasaydı ben okuyamazdım. Okul dünyaya bakmamızı sağladı. Elektronik Mühendisi oldum. İşim nedeniyle ülkemi, Dünya’yı  görme imkanım oldu. Benim okumamdaki en büyük emeği YİBO’daki okul idaresi, öğretmen ve arkadaşlarımız sağladı. Okulumuzu unutmamız mümkün değil.Okulum sayesinde dünya insanı oldum.

Rahmi Gürbüz: Çorum’dan  okumaya geldim. Duygularımı anlatmam zor. Sekiz yıl burada okudum. Bir aileydik. Öğretmenlerimiz arkadaşlarımız bizim her şeyimizdi. Ailemizden daha yakındı. O yıllar çok güzeldi. Konuşmak bile zor.

Emine Gürbüz: Beş yıl burada okudum. Daha sonra Ankara’da okudum. Burada farklı bir duygu, bir ruh vardı. Burada farklı annenin, babanın çocukları olmamıza rağmen arkadaşlarımızla bir kardeştik. Paylaşıma, saygıya, sevgiye dayalı bir arkadaşlığımız vardı. Arkadaşlarımı, okulumu unutmadım.

Cavidan Ayanlar Altınsoy: ?ereflikoçhisarlıyım, 1970-77 yılları arasında YİBO’da sınıf öğretmeni olarak çalıştım. Yaşamımın  en güzel yıllarıydı. Öğretmenleriyle öğrencileriyle  bir aileydik. Öğrencilerimizi koşulsuz seviyorduk. Bu sevgiyle birbirimize bağlıydık. Bizlere karşı hep saygılı oldular. Bu saygı ve sevgileri şu an bile devam ediyor. Yapılan bütün buluşmalara geldim. Benim yaşamımda YİBO’nun, ?ereflikoçhisar’ın ayrı bir yeri var.

Okul bahçesinde toplanan mezunlar, konuşmalardan sonra öğle yemeğini, yine öğrencilik yıllarında olduğu gibi okullarında yediler. Yemekten  sonra okullarını gezdiler, anılarını tazelediler. Okullarını gezen mezunlar şehir merkezini, Kent Müzesini,Tuz Gölü’nü gezdiler. Akşam yemeğini de Güneştepe’de yiyen mezunlar, bir sonraki buluşmada birlikte olmak dileğiyle mutlu birşekilde ayrıldılar.



  



                           26 Mayıs 2016

Yönetici tarafından yazılan bu haber, 2159 defa okunmuştur.