Gazete okurlarının eğitim-kültür düzeyleri, siyasi, sosyal ve ekonomik görüşleri farklı farklıdır ve bu farklılıklar nedeniyle ilgi duydukları olay ve konular değişkenlik gösterir.

Gazetelerin internet sayfaları, okurların ilgisinin hangi tür haber ve yoruma yönelik olduğunu göstermek açısından bir ayna görevi yapar.

Hangi köşe yazısını kaç okur okumuş? Hangi siyasi ya da ekonomik haberi, hangi magazin ya da asayiş haberini kaç kişi tıklamış? Sayılara bakarak okur çoğunluğunun hangi tür haberlerden hoşlandığını belirleme imkanı bulabilirsiniz.

Bazıları internet sayfasından tıkladıkları haberleri okuyup geçerler. Bazı okurlar beğenilerini gösterirler, çok azı ise destek ya da eleştiri içerikli yorumlarını aktarırlar.

Çengel’in internet sayfasında yer alan her habere, her köşe yazısına ilgi duyanlar vardır da konu İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ile ilgili bir haber olunca (Müdürle, okulla, öğretmenle v.b.) nedense okuma ve yorum yazma tavan yapar.

Bu yoğunluğun birinci nedeni eğitim camiasının sayısal olarak geniş bir kesimi kapsaması, bir başka nedeni ise bu kesimin meslekleriyle ilgili kişisel ve toplumsal sorunlara gösterdiği duyarlılıktır.

Bunun dışında siyaset kurumunun Milli Eğitim üzerindeki belirgin baskısı, iktidar mensuplarının ardı arkası kesilmeyen istek ve beklentileri de bu kurumla ilgili haber ve yorumları artırmaktadır.

Bundan önceki dönemlerde olduğu gibi şu andaki İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü yönetiminde de, haber ve yorumlara bakış farklı değildir.

Yani dün’lerde var olan itham ve iddialar, eleştiriler bugünlerde de aynen devam etmektedir.

İddia ve ithamların, yakınmaların neler olduğuna gelince özetle;

Yönetici atama ve görevledirmelerde yetenek ve liyakata önem verilmediği, siyasi tercihlerin önemsendiği düşünülüyor.

Sınavlarda görevlendirmelerin aynı sendika üyesi dost ve arkadaşların kollanmasına yönelik yapıldığı ifade ediliyor.

Teşekkür, takdirname ve maaşla ödüllendirmelerde yanlı ve taraflı davranıldığı belirtiliyor.

Vekaletle görevlendirmelerde hak edene değil, siyasi desteği olana öncelik verildiği iddia ediliyor.

Bazı okulların araç-gereç, bakım onarım gibi ihtiyaçlarına azami hassasiyet gösterilirken, bazı okullara üvey evlat muamelesi yapıldığı, böylesi okullarda temizliğin dahi sorun olduğu duyumları alınıyor. Örneğin; bu yıl hizmete açılan Yavuz Sultan Selim Fen Lisesi’nin inşaat sonrası temizliğinin tam olarak yapılmadığı belirtiliyor.

Ama kabullenemediğim bir durum var. Gerek Milli Eğitim ile ilgili haberlere gerekse diğer haber ve köşe yazılarına ilgi gösterip, yorum yazanlar, nedense kimliklerini özenle gizliyorlar.

Birinden mi korkuyorlar?

Kamu görevlisi olmanın sıkıntısını mı çekiyorlar?

Muhatapları tarafından bilinmek, tanınmak mı istemiyorlar?

Her ne sebeble olursa olsun, kimliği gizlemenin, bir rumuzun arkasına saklanmanın şık olmadığını, doğru olmadığını, kişilikli bir tavır yansıtmadığını düşünüyorum.

Bir rumuzun arkasına saklanmada başka niyetlerin olduğunu da zannediyorum. Ya yazdıkları, ileri sürdükleri iddia ve ithamlar gerçeği yansıtmıyor, ya da muhataplarını kamuoyu önünde küçük düşürmeye, rencide etmeye çalışıyorlar.

Amaç ve çekinge ne olursa olsun; ben bunu, kimlik gizlemeyi öğretmenlerimize, elleri öpülesi bir mesleğin mensuplarına, Mustafa Kemal Atatürk’ün; “Öğretmenler, yeni nesil sizlerin eseri olacaktır? diyerek ne kadar önem verdiğini vurguladığı öğretmenlerimize yakıştıramıyorum.

Bir hamuru yoğurup şekil veren sanatkarlar gibi; körpe bir beyni alıp, eğitip öğreterek ona şekil veren, beceri kazandıran, kişiliğinin oluşmasına katkı sağlayan öğretmenlerimizin, kendi hak ve taleplerini, kendi sorunlarını, mağduriyetlerini, eğitim camiasındaki yanlışlıkları, aksaklıkları ifade ederken kimliklerini gizlemelerini, bir rumuzun arkasına saklanmalarını kendilerine yakıştıramıyor, kabullenemiyorum.


?? 9 Kasım 2017