06 Kasım 2019, 14:15 - Anasayfa | Yazarlar Haberi yazdır

İlgisizliğimin nedeni

İlgisizliğimin nedeni

MUSTAFA YÜCEL

  • Facebook Paylaş
  • Twitter Paylaş
Bu köşe yazısı 295 kez okunmuştur

Neydi bir zamanlar..


Futbolla yatar, futbolla kalkardık.

Kendimiz sporla ilgilenmesek, her hangi bir spor dalına ilgi duymasak da, mutlaka taraftarı olduğumuz bir takım vardı ve tuttuğumuz takımın oyuncularını yakından takip eder, maçlarını radyolardan, son dönemlerde de televizyonlardan izler, galibiyetlerinde sevinç gösterileri yaparken, yenilgi halinde üzülür, kızar, kendimize göre eleştiriler yapardık.

Uzunca bir dönem hastalık döneminde bir taraftardım.

İlkokul 3-4. sınıftan itibaren Galatasaray’ı tutar, bazen iyi niyetli davetlerle, bazen zorlamalarla, bazen de bir avuç çekirdek, leblebi ile çevremdeki arkadaşları da Galatasaraylı yapmak için çaba gösterir, çoğunlukla da başarılı olurdum.

Galalatasaraylılık tutkusu çok uzun yıllar en üst düzeyde devam etti.

Özellikle Fenerbahçe ve Beşiktaş ile olan derbi maçlarının, Avrupa Şampiyonluğu ve UEFA kupa maçlarının günler öncesinde heyecan doruk noktaya ulaşır, maç günü sabahtan itibaren, başka hiçbir iş konu yokmuş gibi hep maçı ve olası sonuçlarını düşünürdüm.

Öyle günlerde günler, saatler geçmez olurdu.

Sadece Galatasaray’ın değil, diğer kulüplerimizin avrupa kupalarındaki maçlarında ve Milli Takımım katıldığı turnuvalarda da aynı ilgiyi, heyecanı duyar, galibiyetlerde mutlu olurken, yenilgilerde hayal kırıklığı yaşardım.

Son bir kaç yıl içinde futbola olan düşkünlüğüm azaldı, Galatasaray’a olan bağlılığım ve diğer takımlarımızın avrupa  kupalarındaki maçlarına duyduğum ilgi azaldı.

Milli takımın maçları dışında ne Galatasaray’ın maçları, ne de derbiler beni heyecanlandırmaz oldu.

En son Beşiktaş derbisi.
Kim kazanmış, nasıl kazmış, fark varmıymış gibi sonuca ilişkin değerlendirmeleri gazetelerin ertesi günkü spor sayfalarında, televizyonların spor proğramlarında yüzeyden okuyup, geçtik.

Niye böyle oldu?
Taraftarlıktan neden soğudum, tuttuğum takımın maçları, sonuçlarına karşı ilgisizliğimin sebebi neydi?
Diğer takımlarımızın avrupadaki maçlarına karşı neden duyarsızlaşmıştım?

Nedenini düşünürken gerek taraftarı olduğum Galatasaray’da, gerekse diğer takımlarımızda isimlerinin dışında çok şeylerin değiştiğini gördüm.

Bir maçta kadroda yer alacak, sahaya çıkacak yabancı oyuncu sayısındaki sınırlamanın kalkmasından sonra tuttuğum takım isimlerini hiç hatırlamadığım, bir tanesini bile aklımda tutamadığım on, onbir yabancı oyuncuyla sahaya çıkmaya başlayınca bendeki taraftarlık duygusu erezyona uğramaya başlamış, eskinin ilgisi, heyecanı, coşkusu yerini duyarsızlığa bırakmıştı.

Hani günümüzde en yetkili ağızlardan, onların taşradaki uzantılarına kadar herkesin ağzında çiğnenen; “yerli ve milli” diye bir sakız var ya.

Hani bu söyleme rağmen, özelleşirme adıyla tamamen zıddı bir uygulama var ya.

Hani; kendi kendine yeten, üretimiyle kendi kendini doyuran yedi ülkeden biriyken dünyadaki hemen her ülkeden yiyecek ithal eden bir ülke olduk ya..

Hani “yerli ve milli silah sanayimiz gelişiyor” derken bir yandan ABD’nin diğer yandan Rusya’nın gönlünü hoş tutmak için uçaklarımızı, füzelerimizi onlardan alıyoruz ya..

Hani alışveriş merkezleri yabancı tekelerin eline geçti de, bakkal amcamız yok oldu ya..

Hani bankalarımızın, sigorta şirketlerimizin büyük çoğunluğu yabancıların elinde, demirçelik, çimonta fabrikalarımız, limanlarımızın kontrolü işletmesi yabancıların elinde ya..

Hani en çok öğündüğümüz sağlıktaki şehir hastanelerinin, ulaşımdaki boğaz köprülerinin, tünellerin, otobanların, hava alanlarının işletmeleri yabancı ortaklı konsersiyumların elinde, buralardan sağlanan gelirler yabancıların kasasına akıyor ya..

Yani her şey yabancıların eline geçti ya.
İşte spor kulüplerimiz de isim olarak bizim gibi görünse de, kadro itibariyle yabancıların eline geçti ya..

Üzüntüm bundan, ilgisizliğim bundan, yok olan heyecanım, coşkum bundan.

Çocukluğumun, gençliğimin, orta yaş sonrası dönemin Galatasaray’ından günümüzde eser kalmadığı için hasta taraftarlık dönemim yerine durağanlığa bıraktı ve böyle oldu diye hiç pişman değilim.



   7 Kasım 2019


YORUM YAZ

BU HABER İÇİN HENÜZ YORUM EKLENMEMİŞTİR.
 Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları, okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan ŞEREFLİKOÇHİSAR ÇENGEL GAZETESİ hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
 ŞEREFLİKOÇHİSAR ÇENGEL GAZETESİ internet sitelerinde yayınlanan haberler ve köşe yazılarının tüm hakları ŞEREFLİKOÇHİSAR ÇENGEL GAZETESİ Yayın Grubuna aittir. Kaynak gösterilerek dahi haberin veya köşe yazısının tamamı yazılı izin alınmaksızın kullanılamaz. Sadece alıntı yapılan haberin veya köşe yazısının bir bölümü, alıntı yapılan habere/yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yazara ait diğer köşe yazıları

ilancomtr

Emekçioğlu

Ş.K.YEM

Tekin İnşaat

Yıldırım İnşaat

Hazır beton

Muammer'in Yeri




İzinsiz kopyalanamaz.

Adres : Çengel Gazetecilik - Matbacılık Ofset Tesisleri - Ekici Mah Ali Babacan Cad. Koçaş Pasajı No:16-20
Tel :0.312 687 1544
Faks : 0.312 687 1544
Bu site 0.109 saniyede yüklenmiştir. [Hata Bildir]
logo tasarım